Bewoner van het eerste uur, Bea Bok, vertelt hoe zij in de Gerbrand Bakkerstraat terecht is gekomen. Hoe de renovatie van de straat ervoor gezorgd heeft dat het beeld van lege woningen veranderde in een wachtlijst met potentiele kopers en een sfeervolle wijk.

Renoveren en uitponden
In de makelaardij wordt de term ‘uitponding’ gebruikt voor het verkopen van voormalige huurwoningen. De Gerbrand Bakkerstraat was destijds een van de projecten waar eerst gerenoveerd werd, waarna de woningen de verkoop in zouden gaan. Bea Bok was erbij als eerste koper, zij vertelt: ‘’Ik woonde in een bovenwoning nabij het plantsoen, dat was toen gehorig en na een tijdje besloot ik rond te kijken voor een andere woning. Architect Henk Kooi was een vriend van mij en werkte aan dit project in de Gerbrand Bakkerstraat. Hij attendeerde mij erop, vond het echt iets voor mij en zo zijn we er naar gaan kijken.’’ Samen met Kooi heeft zij de tekeningen bekeken en de leukste woning uitgezocht. ‘’Hij weet dat ik van rust hou, er was toen sprake van restaurants en cafés op de hoeken, dus ik heb lekker voor het midden gekozen.’’

Voor haar verjaardag ontving Bok de originele ontwerptekeningen van de architect, deze hangen in het trapportaal.

Zelf zou ze destijds niet voor deze straat kiezen
Als geboren en getogen Groningse wil de 70-jarige Bok de Martinitoren vanuit haar woning kunnen zien. Altijd. Door de begeleiding van Kooi en Pandomo Makelaars heeft zij uiteindelijk de stap gezet een woning te kopen in de straat die ze op voorhand zelf niet zou kiezen. ‘’De Oosterparkwijk is een woonwijk met verborgen schoonheden die ik toen nog niet kende. De renovatieplannen, het geschetste beeld van de vernieuwde wijk en de verzekering dat alle voormalige huurwoningen nu koop zouden worden, hebben ervoor gezorgd dat ik hier wel wilde wonen’’, vertelt Bok. En zo geschiedde.

De renovatie van de woningen ging in verschillende fasen, waardoor de straat in het begin leeg en sfeerloos was. Een deel van de woningen stond in de steigers, een deel stond leeg en een deel was bewoond. Bok vertelt over haar herinneringen aan die periode: ‘’Ik weet nog dat mijn zusje bij mij kwam logeren toen ik er net woonde. Ineens hoorden wij een harde knal, schrikken natuurlijk! Toen bleek dat een zwerver een steen door mijn ruit gegooid had. Hij was op zoek naar een slaapplaats en verontschuldigde zich direct met oh, sorry mevrouw. Daarna kregen we direct hulp van politie, buurtbewoners en Nijestee, echt een geweldige medewerking van alle partijen.’’

Sociale cohesie in de wijk is fantastisch
De sfeer die in de alinea hiervoor geschetst is, is gelukkig niet meer in de wijk terug te zien. ‘’Het voelt nu als een dorp’’, vertelt Bok. ‘’We lopen de deur niet plat bij elkaar, maar we zijn er wel voor elkaar. Zo hebben we bijvoorbeeld een buurtapp, in de vakanties letten we op elkaars huis en als ik op de fiets buren tegenkom wordt er altijd gezwaaid.’’ Inmiddels heeft een groot deel van de eerste kopers plaats gemaakt voor een nieuwe groep bewoners. ‘’Toch heb ik nog nooit zoveel kraamvisites afgelegd als in de tijd dat ik hier woonde.’’

Sfeervolle woningen met gemak van nieuwbouw
Naast een gezellige wijk is een comfortabele woning natuurlijk belangrijk. Na 13 jaar weet ze als bewoner precies te omschrijven waarom het zo fijn wonen is: ‘’De woningen zijn natuurlijk goed geïsoleerd, waardoor er geen geluidsoverlast is. Mijn buren hebben een piano, maar daar hoor ik in huis niets van. Daarnaast vind ik de sfeer van een oud huis, in combinatie met de gemakken van  nieuwbouw heel fijn. De Amsterdamse Schoolstijl vind ik persoonlijk prachtige architectuur, dat geeft charme aan de straat en de wijk. Pas nadat ik een tijd aan de Gebrand Bakkerstraat woonde kwam ik erachter dat ook in de Oosterparkwijk deze architectuur centraal staat. Echt de moeite om een keer doorheen te gaan en te zien dat zelfs een aantal scholen weer teruggebracht zijn naar deze stijl.’’

Woning achterlaten, herinneringen meenemen
Op de vraag ‘En toch gaat u weg?’ klinkt een zucht en teleurgestelde ‘’Tja’’. De reden van verhuizen heeft te maken met leeftijd en fysieke klachten, niet met het zelf willen vertrekken omdat de woning of buurt niet meer past. Op het moment dat Bok besloot om samen met Pandomo Makelaars op zoek te gaan naar een gelijkvloerse woning om binnen één a twee jaar te betrekken, was het eigenlijk direct al raak: ‘’Na twee bezichtigingen vond ik een appartement dat aan mijn eisen voldeed, met natuurlijk het uitzicht op de Martinitoren.’’ Daardoor komt het afscheid van deze woning sneller dan gedacht, Bok vertelt: ‘’In januari 2003 ben ik daar komen wonen, dus ik woon er inmiddels bijna 14 jaar. Mede door reacties van de buren is het niet gemakkelijk om hier weg te gaan.’’

‘’Wat ik tegen de nieuwe bewoners zou willen zeggen? Dat het er heerlijk wonen is en dat het geweldig is hoeveel rekening iedereen met elkaar houdt. Daarnaast heb ik genoten van de afwisseling tussen rust en de gezelligheid. ’S nachts kun je een speld horen vallen en overdag spelen de kinderen lekker buiten op straat’’, aldus Bok.

Gerelateerde berichten